:root {
–primary: #7c3aed; /* purple */
–primary-600: #6d28d9;
–accent: #fb923c; /* orange */
–bg: #f8fafc; /* slate-50 */
–card: #ffffff;
–text: #0f172a; /* slate-900 */
–muted: #475569; /* slate-600 */
–border: #e2e8f0; /* slate-200 */
–success: #10b981;
–warning: #f59e0b;
–danger: #ef4444;
–radius: 16px;
–shadow: 0 10px 30px rgba(16,24,40,.06);
}
html, body {
background: var(–bg);
color: var(–text);
font-family: “IRANSans”, Tahoma, Arial, sans-serif;
line-height: 1.8;
margin: 0;
padding: 0;
}
* { box-sizing: border-box; }
a { color: var(–primary); text-decoration: none; }
a:hover { color: var(–primary-600); text-decoration: underline; }
.container {
max-width: 1100px;
margin: 32px auto;
padding: 0 16px;
}
.hero {
background: linear-gradient(135deg, var(–primary) 0%, #9333ea 40%, var(–accent) 100%);
color: #fff;
border-radius: calc(var(–radius) * 1.5);
box-shadow: var(–shadow);
overflow: hidden;
}
.hero-inner { padding: 36px 24px; }
.kicker {
display: inline-block;
background: rgba(255,255,255,.18);
padding: 6px 12px;
border-radius: 999px;
font-size: 12px;
letter-spacing: .5px;
}
h1 { margin: 10px 0 0; font-size: 28px; }
.subtitle { margin-top: 8px; color: #fef9c3; }
.grid {
display: grid;
gap: 18px;
grid-template-columns: repeat(12, 1fr);
margin-top: 24px;
}
.card {
background: var(–card);
border: 1px solid var(–border);
border-radius: var(–radius);
box-shadow: var(–shadow);
padding: 20px;
}
.col-12 { grid-column: span 12; }
.col-6 { grid-column: span 6; }
.col-4 { grid-column: span 4; }
@media (max-width: 992px) {
.col-6, .col-4 { grid-column: span 12; }
h1 { font-size: 24px; }
}
h2 { font-size: 20px; margin: 0 0 12px; color: var(–primary); }
h3 { font-size: 18px; margin: 0 0 10px; color: var(–text); }
p { margin: 0 0 10px; color: var(–muted); }
ul { margin: 0; padding-right: 1rem; color: var(–muted); }
li { margin: 6px 0; }
.badge {
display: inline-flex;
align-items: center;
gap: 8px;
padding: 8px 12px;
border-radius: 999px;
border: 1px solid var(–border);
background: #fff;
}
.badge b { color: var(–primary); }
.table-wrap { overflow-x: auto; }
table {
width: 100%;
border-collapse: collapse;
background: #fff;
border-radius: var(–radius);
overflow: hidden;
}
th, td {
padding: 12px 14px;
border-bottom: 1px solid var(–border);
text-align: right;
}
thead th {
background: #f3e8ff;
color: #581c87;
font-weight: 700;
}
tbody tr:hover { background: #faf5ff; }
.callout {
border-right: 4px solid var(–accent);
background: #fff7ed;
color: #7c2d12;
padding: 14px 16px;
border-radius: var(–radius);
}
.cta {
display: grid;
gap: 16px;
grid-template-columns: 1fr auto;
align-items: center;
background: #ecfeff;
border: 1px dashed #06b6d4;
padding: 16px;
border-radius: var(–radius);
}
.cta .btn {
display: inline-block;
background: var(–primary);
color: #fff;
padding: 10px 16px;
border-radius: 999px;
font-weight: bold;
}
.cta .btn:hover {
background: var(–primary-600);
text-decoration: none;
}
footer {
margin: 24px 0;
color: var(–muted);
font-size: 14px;
text-align: center;
}
درماتیلومانیا (Skin Picking Disorder)
کندن تکراری جلد که باعث زخم، داغ (Scar) و ناراحتی روانی
میشود. این صفحه برای آگاهی مراجعین و
راهنمایی تداوی تهیه شده است.
تعریف
درماتیلومانیا یا اختلال کندن جلد حالتی است که فرد بهطور مکرر
و غیرقابلکنترل جلد خود را با ناخن یا ابزار میخراشد/میکند؛ با وجود
آسیب و تلاشهای ناموفق برای توقف.
علایم
- کندن/خراشیدن مکرر جلد، کندن کبرهها یا بخارهای روی
- زخمهای باز، خونریزی، داغ و تغییر رنگ
- ناتوانی در کنترل رفتار، احساس گناه پس از آن
- پوشاندن زخمها، دوری از محیطهای اجتماعی
محرکهای شایع
- استرس، اضطراب، بیکاری ذهنی
- دیدن ناصافی/خشکی جلد، آینهنگری طولانی
- نور یا ذرهبین، ابزارهای تیز در دسترس
- زمانهای خاص (مطالعه، تماشای تلویزیون)
عوارض
- عفونت باکتریایی/ویروسی ثانوی
- داغ دائمی و PIH (تغییر رنگ پس از التهاب)
- اضطراب/افسردگی، کاهش اعتماد به نفس
گزینههای تداوی
| روش | جزئیات | نکتهٔ عملی/ایمنی |
|---|---|---|
| CBT با Habit Reversal Training |
شناسایی محرکها، جایگزینی رفتار (مثلاً توپ ضداسترس)، افزایش آگاهی بدنی |
جلسات منظم با روانشناس؛ تمرین در خانه ضروری است. |
| داروهای SSRI (مثل فلوکستین، سرترالین) | کاهش وسواس/اضطراب؛ در موارد متوسط تا شدید | طبق نسخهٔ داکتر؛ عوارض/تداخلات بررسی شود. |
| مراقبت جلد | ترمیمکنندهها (پانتنول/سرامید)، آنتیسپتیک ملایم، ضدآفتاب | زخمهای باز را تمیز و خشک نگه دارید؛ دستکاری نکنید. |
| پوشاندن ناحیه | بانداژ سبک، دستکش نخی در شب | ابزارهای تیز را از دسترس دور کنید. |
| مدیریت استرس | تنفس عمیق، مدیتیشن کوتاه، ورزش منظم، خواب کافی | روتین روزانهٔ آرامسازی تنظیم کنید. |
توجه: تشخیص و تنظیم دارو باید توسط
داکتر جلدی و/یا روانپزشک انجام شود؛ خودتداوی توصیه نمیشود.
چکلیست مراقبت خانگی
- آینهنگری طولانی را محدود کنید؛ نور شدید را کم کنید.
- دستها را مشغول نگه دارید: توپ ضداسترس، کش، قلم.
- جلد خشک را با مرطوبکنندهٔ بیعطر محافظت کنید.
- زمانهای پرخطر را شناسایی و جایگزین برنامه کنید.
- پیشرفت خود را در یک دفترچه/اپ ثبت کنید.
چه وقت به داکتر مراجعه کنیم؟
- زخمها عفونی، دردناک یا بدبو شدهاند.
- ناتوانی در توقف رفتار، تأثیر بر کار/تحصیل.
- علایم اضطراب/افسردگی قابلتوجه.
- نیاز به دارو یا گمان اختلال همزمان (OCD، ADHD).
سوالات متداول
آیا این فقط یک «عادت بد» است؟
خیر؛ یک اختلال شناختهشدهٔ روانپزشکی است و تداوی مؤثر دارد.
آیا داغها تداوی میشوند؟
بسته به نوع داغ؛ گزینهها شامل سیلیکون ژل، میکرونیدلینگ، لیزر و
کریمهای ترمیمکننده است—پس از کنترل کندن.
آیا ویتامین/مکمل کمک میکند؟
فقط بهعنوان مکملِ سبک زندگی؛ شواهد قوی وجود ندارد. محور اصلی،
روانتداوی و مدیریت محرکهاست.
نیاز به مشورهٔ تخصصی دارید؟
برای ارزیابی و پلان تداوی شخصی با داکتر جلدی وقت بگیرید.
مراقبت روانشناختی و جلدی بهصورت هماهنگ ارائه میشود.
{
“@context”: “https://schema.org”,
“@type”: “FAQPage”,
“mainEntity”: [
{
“@type”: “Question”,
“name”: “آیا درماتیلومانیا فقط یک عادت بد است؟”,
“acceptedAnswer”: {
“@type”: “Answer”,
“text”: “خیر؛ یک اختلال شناختهشدهٔ روانپزشکی است و تداوی مؤثر دارد.”
}
},
{
“@type”: “Question”,
“name”: “آیا داغها تداوی میشوند؟”,
“acceptedAnswer”: {
“@type”: “Answer”,
“text”: “بسته به نوع داغ؛ گزینهها شامل سیلیکون ژل، میکرونیدلینگ، لیزر و کریمهای ترمیمکننده است—پس از کنترل کندن.”
}
},
{
“@type”: “Question”,
“name”: “آیا ویتامین یا مکمل کمک میکند؟”,
“acceptedAnswer”: {
“@type”: “Answer”,
“text”: “فقط بهعنوان مکملِ سبک زندگی؛ شواهد قوی وجود ندارد. محور اصلی، روانتداوی و مدیریت محرکهاست.”
}
}
]
}


